Denktank(je)
meer jongeren binnenhalen
Waarom besluiten jongeren bij De Kringen te gaan? En wat belemmert ze juist om deelnemer te worden? Cees van der Meer zoekt meedenkers.
Veel was er vroeger niet. TikTok, Insta, Whatsapp, Facebook. De bekende letters LHBTIQ. Soms met A, P, C en + erbij. Pronouns als ‘hij’, ‘zij’ en ‘hen’. Van alles lijkt veranderd. Maar één ding is hetzelfde: jongeren zoeken een plek waar ze zichzelf kunnen zijn. Waar ze zich thuis kunnen voelen. Waar ze verbonden zijn met ‘gelijkgestemden’.
De Kringen biedt zo’n veilige plaats. De slogan luidt niets voor niets: ‘Wees jezelf, ontmoet een ander’. Toch heeft De Kringen best moeite om LHBTIQ+-jongeren aan te trekken. Het is blijkbaar geen bekende of aantrekkelijke optie om erbij te gaan. Jongeren zetten die stap niet zo makkelijk.
Waarom stappen jongeren niet op De Kringen af? Misschien kennen ze de organisatie niet. Of hebben ze er een verkeerd beeld bij. Of lijkt het hen niks. Of zijn De Kringen niet in de buurt. Of willen ze zich niet binden. Het blijft raden. Cees gaat het uitzoeken en kan daarbij hulp gebruiken.
Cees licht toe: “Ik begin met zoeken binnen De Kringen. Aan alle leden tussen de 18 en 35 jaar wil ik vragen: wat deed je besluiten bij de Kringen te komen? Wat was je motivatie? Wat hoopte je dat de groep je zou geven? Ervoer je ook belemmeringen? Ik vraag jongeren mij hierover te mailen en een enquête in te vullen.” Zijn emailadres staat onder dit artikel.
Het is niet alleen dat De Kringen wil blijven groeien en bloeien. Het beleid om meer jongeren te trekken heeft ook te maken met de eenzaamheid die onder veel jongeren heerst. Dat blijkt uit onderzoeken. Ook zijn er studies die wijzen op terugkerende gedachten aan zelfdoding. Bij een grote minderheid van de jongeren speelt dit, maar bij LHBTIQ-jongeren nog meer dan bij de rest.