De laatste jaren trekken veel mensen uit de Randstad hier naartoe, ook uit de LHBTIQ+-gemeenschap. ‘De Achterhoek is het nieuwe Amsterdam’ lijkt misschien wat overdreven, er zit wel een kern van waarheid in. Jan vertelt over zijn kring daar, met als thuisbasis Lichtenvoorde: ‘We noemen ons de Bi-kring Achterhoek. Een enkeling is bi, de meesten zijn getrouwde homomannen. Onze groep telt nu 15 leden. Dat is wel de maximale grootte. Niemand wordt geweigerd, maar bij meer aanmeldingen gaan we splitsen. Mensen komen van wel een uur rijden, tot uit Ede en Almelo.’ ‘De drempel om je aan te melden, ervaren deze mannen als hoog. Vaak zijn ze ouder, vanaf de 50. Ze hebben jaren met hun gevoelens rondgelopen. In die tijd kregen ze een gezin. Ze houden van hun vrouw en kinderen.’

‘Als de kinderen opgroeien, ontstaat er ruimte voor henzelf. Maar de stap is groot. Ze zien er tegenop. Ze moeten door de moeilijk fase heen. Als ze de stap hebben gezet, zijn ze direct een heel eind. Praten erover helpt. Dat geldt eigenblijk voor alle problemen.’ ‘We zien veel opluchting. ‘Ik ben niet de enige’. Er is ook herkenning. Mannen die in dezelfde situatie verkeren.

Ze knappen in de kring behoorlijk op. Niemand trekt conclusies voor ze. Dat moeten ze zelf doen. Uiteindelijk moet je het wel aan je vrouw vertellen. Soms blijven ze bij elkaar en geeft de vrouw ruimte aan haar man voor een relatie met een andere man. Soms kan dat niet. Vaak is er een scheiding. Deze mannen houden van hun gezin, dat maakt een besluit nemen moeilijk.’